تبلیغات اینترنتیclose
درباره مناجات شعبانيه

درباره ما


اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ الاَْمانَ يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَلابَنُونَ اِلاّ مَنْ اَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَليمٍ

خدايا از تو امان خواهم در آن روزى كه سود ندهد كسى را نه مال و نه فرزندان مگر آن كس كه دلى پاك به نزد خدا آورد

God will protect you from the day that will benefit Who will save the day, not mine and not the child But anyone who has a pure heart to God

سلام1

سلام دوستان

دسته بندی

آرشيو مطالب

آخرین نظرات خوانندگان

    عليسلام مطلب خوب و عالي بود. ...

آمار وبلاگ

» آنلاین : 1
» بازدید امروز : 3
» بازدید دیروز : 15
» بازدید هفته گذشته : 26
» بازدید ماه گذشته : 49
» بازدید سال گذشته : 526
» کل بازدید : 2665
» کل مطالب : 32
» نظرات : 1
» رنک گوگل :

لینک دوستان

نویسندگان

ابر برچسب ها

دعا رمضان روزه توبه غذا قرآن سحر نماز امام عبادت نوشيدني افطار نهج البلاغه دنيا اعمال ماه سفارش مرعشي شعبان صحيفه

اعتماد به خدا

اعتماد به خدا ...
عجیب است که پس از گذشت یک دقیقه به پزشکی اعتماد می کنیم،

بعد از گذشت چند ساعت به کلاهبرداری
بعد از چند روز به دوستی،

بعد از چند ماه به همکاری
بعد از چند سال به همسایه ای،

اما بعد از یک عمر به خدا اعتماد نمی کنیم


دیگر وقت آن رسیده که اعتمادی فراتر آنچه می بایست


را به او ببخشیم. او که یگانه است و شایسته

درباره مناجات شعبانيه

درباره : مذهبی, بازدید: 309


 براي افزايش اخلاص و بالا بردن توانايي انسان در انقطاع كامل از دنيا بايد چه كرد؟ در مناجات شعبانيه در فرازي از دنيا هست كه مي گويد: «ربنا هب لي كمال الانقطاع اليك و انر ابصار قلوبنا بضيا نظرها اليك حتي تخرق ابصار القلوب حجب النور ... » منظور از انقطاع اليك چيست؟

نخست بايد دانست كه، انسان موجودي چند بعدي است و حداقل سه نوع زندگي دارد:

1. زندگي طبيعي فردي و اجتماعي

2. زندگي عقلاني و علمي

3. زندگي عرفاني و عبادي.

اگر انسان اسير زندگي طبيعي شود و خود عقلاني و عرفاني خود را فراموش كند، اين مي شود اهل دنيا و اين حالت است كه مذموم است. ولي كسي كه از امكانات مادي و طبيعي براي پيشبرد و احياي حيات عقلاني و عرفاني خود استفاده مي كند، اهل دين و عبادت خدا است، و اهل دنيا به حساب نمي آيد.

از اين رو در روايات «اخلاص» به معناي «خلاص» آمده است. كساني كه در راه علم و عمل مي كوشند و اهل ديانت و سلوك عبادي هستند به تدريج از دنيا و اسارت نفس خلاصي مي يابند و به قرب الهي مي رسند. اين مي شود همان فرايند رسيدن به اخلاص و انقطاع از دنيا كه در مناجات شعبانيه آمده است.

 معناي انقطاع، همان توجه کامل و همه جانبه به خداوند متعال و التفات نداشتن به غير او مي باشد. البته انقطاع الي الله داراي مراتب گوناگوني است و درجات متفاوتي دارد که بستگي به ميزان معرفت و شناخت انسان از خداوند و صفات الهي و سعي و تلاش در نزديک شدن به خداوند و قرب به حق دارد. درجه کامل انقطاع مربوط به انبياء الهي و اولياء بزرگ خداوند است و ديگران به ميزان پيروي از دستورات الهي و تبعيت از پيشوايان دين و راهنمايان الهي انقطاع به سوي خداوند دارند.

در منابع اسلامي و به ويژه ادعيه امامان معصوم (ع) با بيانات مختلف و تعابير گوناگون، انقطاع الي الله مطرح شده است. در مناجات شعبانيه که از مهم ترين اعمال ماه شعبان است و همه امامان (ع) اين مناجات را داشته اند چنين آمده است: «الهي هب لي کمال الانقطاع اليک وأنر ابصار قلوبنا بضياء نظرها اليک حتي تخرق الابصار القلوب حجب الفوز فتصل الي معدن العظمه و تصير ارواحنا معلقه بعز قدسک؛ خدايا نهايت بريدن از غير تو و پيوستن به خودت را روزي ام ساز و چشم هاي قلبمان را با نظاره به خودت روشن ساز تا بدانجا که چشم قلبمان حجاب هاي نوري را پاره کند و به کانون عظمت بپيوندد و ارواح ما به ساحت قدس تو متصل گردد».

البته بايد توجه داشت که انقطاع الي الله و توجه کامل به حضرت معبود و بريدن و گسستن از غير خداوند هرگز به معناي بريدن از خلق و انزوا و گوشه نشيني و دوري از اجتماع و ترک فعاليت هاي اجتماعي نمي باشد و بهترين گواه بر اين امر اين است که اولياي الهي و تربيت شدگان مکتب آنان چون امام خميني (ره) در عين حال که توجه کامل به حق را داشتند و انقطاع الي الله را دارا بودند ولي فعاليت هاي اجتماعي و سعي و کوشش آنان در راه هدايت مردم از همه بيشتر بوده است. معناي درست انقطاع الي الله و توجه نداشتن به غير حق اين است که انسان به جايگاهي برسد که با وجود زندگي در ميان مردم و اشتغال به کارها و فعاليت معمولي زندگي هرگز توجه او از خداوند برداشته نشود و در هيچ حالي خداوند و حضور و احاطه او را فراموش نکند و در واقع همه مظاهر و خلايق و موجودات هستي را آينه خدانما و نمايانگر صفات و کمالات حق ببيند و به هيچ موجودي در وجود و صفات و افعالش استقلال ندهد، بلکه همه را از خداوند و سرچشمه گرفته از آن هستي مطلق و اسماء و صفات او بداند و اين همان معناي دقيقي است که در منابع اسلامي از آن تعبير به «تجلّي» شده است. و از رهانيدن خود از وابستگي و دلبستگي به تجملات دنيا تعبير به «تجافي» شده است.

چنانچه در دعا آمده است: «اللهم ارزقني التجافي عن دار الغرور و الانابه الي دار الخلود؛ خدايا! کناره گرفتن از سراي فريب (دنيا) و بازگشت همه جانبه به سراي جاودانگي (عالم آخرت) را به من عطا کن». هنر اين است که انسان در عين حال که با مردم است وجلوه هاي مختلف دنيا و زر و زيور آن را مي بيند، از عالم ملکوت و حضور خداوند در همه ذرات عالم غافل نباشد و در عين برخورداري از مواهب دنيا و نعمت هاي الهي با ديده استقلال به آنها ننگرد و آنها را قائم به خود و ايستاده بر روي پاهاي خود و بي نياز از خداي خود نبيند.

آشنايان ره عشق در اين بحر عميق---- غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

از آنچه گفته شد روشن مي گردد که انقطاع الي الله، کاري دشوار و سنگين است و نيازمند سال ها سعي و کوشش و تمرين و رياضت است و در ضمن امري تدريجي است و بايد کم کم و با مدارا و با راهنمايي آشنايان با راه خدا، حاصل گردد و افراط در پيمودن اين راه و عجله و شتاب باعث ضايع شدن نيروها و توان انسان و افتادن در ورطه هلاکت و دام شيطان است. اين راه بايد با اختيار و شناخت و اعمال صالح و در طول ساليان دراز طي گردد، هر چند در مواردي ديده شده که انجام عملي که همراه با اخلاص فراوان و صفاي درون باشد در مدت کوتاهي انسان را به اين هدف عالي مي رساند ولي اين گونه موارد نادر و بر خلاف قاعده کلي براي رسيدن به اين مقصود، داشتن تقواي الهي و پايبند بودن به احکام الهي و انجام واجبات و ترک محرمات است که به تدريج زمينه اين انقطاع را فراهم مي آورد و با قوي شدن نور معرفت الهي و انس با حق و مناجات با حضرت پروردگار، توجه به حق و انقطاع به سوي او حاصل مي گردد.

در پايان دعاي «ابوحمزه ثمالي» که در سحرهاي ماه مبارک رمضان خوانده مي شود و نيز در برخي دعاهاي ديگر در اين ماه تعابيري وجود دارد که عبارت ديگري از انقطاع مي باشد، مثل: «اللهم اني اسئلک ايمانا تباشر به قلبي؛ خدايا من از تو ايماني را درخواست مي کنم که به واسطه آن همدم و همنشين قلبم باشي»، يعني به واسطه اين ايمان هيچ حجابي ميان من و تو وجود نداشته باشد و هيچ چيز مرا از تو غافل نگرداند و اين همان معناي انقطاع کامل به سوي خداوند است که آرزوي همه پاکان و صالحان بوده است. البته گاهي انقطاع غير اختياري براي انسان حاصل مي شود. آن گاه که تمام اسباب مادي کار ساز نباشند مانند کسي که در ميان مشکلات و امواج طوفان تنها بماند و يا از همه راه ها قطع اميد کند، همچنان که در قرآن مجيد مي خوانيم: «و اذا مس الانسان ضر دعا ربه منيبا اليه؛ و چون به انسان آسيبي رسد، پروردگارش را -در حالي که به سوي او بازگشت کننده است- مي خواند» (زمر، آيه 8).

اما امتياز اولياي الهي و مؤمنان واقعي است كه حتي در حال آسايش رو به سوي خدا دارند و با اختيار و انتخاب خود از فريب دنيا مي گريزند.

برگرفته از سايت پرسمان  http://www.porseman.org



برچسب ها : مناجات,شعبانيه,انقطاع,امامان,توانايي,دنيا,اخلاص,

نوشته شده در: سه شنبه 28 خرداد 1392 ساعت: 10:50 توسط بنده خدا |

0 نظر و 0 پاسخ به درباره مناجات شعبانيه

    » ارسال نظرات


    :) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) =D> :S

    صفحات وبلاگ

    اخرین مطالب ارسالی

    مطالب پربازدید

    مطالب تصادفی

    نكته

    بنده خدا

    انتظار

      اميد در خواب
      خون شد دل من از اين جدايي اي دوست
      تا چند بنالم كه كحايي ؟ اي دوست
      هر شب به اميد سر نهم بر بالين
      شايد تو به خواب من بيايي اي دوست

    خبرنامه

    با عضویت در خبرنامه از جدیدترین مطالب با خبر شوید. ( برای عضویت ایمیل خود را وارد نمایید )

    امکانات


    -----

    " by pagerank"

    پشتیبانی